The captain of my soul

Last night I watched this movie about Nelson Mandela’s first term as a President of South Africa, to end apartheid. It also tells the inspiring true story of how he joined forces with the captain of South Africa’s rugby team to help unite their country. I just want to share this poem which is also the title of the movie because the last two lines of the poem made me realized that whatever happens to us we are the master of our fate and the captain of our soul.

William Ernest Henley

THE POEM

I knelt to pray but not for long,
I had too much to do.
I had to hurry and get to work
for bills would soon be due.
So I knelt and said a hurried prayer,
and jumped up off my knees.
My Christian duty was now done
My soul could rest at ease.
All day long I had no time
to spread a word of cheer.
No time to speak of Christ to friends,
they’d laugh at me I’d fear.
No time, no time, too much to do,
That was my constant cry,
No time to give to souls in need
But at last the time, the time to die.
I went before the Lord, I came,
I stood with downcast eyes.
For in his hands God held a book;
It was the book of life.
God looked into his book and said
‘Your name I cannot find.
I once was going to write it down…
But never found the time’.

Isang Tula…

Nalalapit nanaman ang pag diriwang ng mga Dakilang Babae Sa Mundo,

ang ating Ina,, sumubok akong mag sulat ng tula para sa aking ina, kahit wala na s’ya para pa rin sa kanya ang tulang ito. at para na rin sa mga Ina.

 

Nang mag pasya ang  Diyos na ako’y maging iyo

Siyam na buwan ang ipinag hirap mo.

Hindi biro ang ako’y dalin ng ganun katagal

Sa iyong sinapupunan.

Ang bawa’t galaw ko’y ligaya ng iyong puso

Hudyat sa iyo na akoy buhay, At Bawat araw

dalangin mo ang kaligtasan ko.

 

At ang  takdang araw ng pagdating ko

Buhay ang itinaya mo.

Sa araw ng ating pagkikita, labis ang iyong kasiyahan.

At ang puso mo’y umaapaw sa kagalakan.

Sa bawat haplos ng iyong kamay pagmamahal mo

Ang nararamdaman ko.

Hindi ka mapakali kapag akoy balisa.

At sa bawat pag iyak, bakas sa iyong mukha

Ang matinding alalahanin.

 

Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana

Hindi mo man gusto tayo ay nag kawalay.

At sa pagkawala’ mo ang puso ko ay nangulila

Sa iyong pagmamahal,At ang puso ko ay

nasabik sa iyong pag aruga.

Bawa’t araw  walang  inaasam kundi

ang muli kang makasama.

 

 

May pag kukulang ka man ay sadyang ayos lang

Pagkat ikaw ang bigay nang Maykapal

Ano man ang pinag daanan nating dalawa

Mananatili ka sa puso ko bilang aking Ina.

 

 MALIGAYANG ARAW NG MGA INA….