Goodbye Whitney Houston

For an avid fan, the death of the Queen of Pop Music Whitney Houston saddened me. She died on Saturday 02/12/2012 before the Grammy Awards. Whitney is known for the songs All at Once, Run To You, The Greatest Love of All, One Moment in Time. She made her acting debut as Rachel Marron with Kevin Costner with “The Bodyguard”. She influenced many singers such as Mariah Carey, and even here in the Philippines. Some of our Filipina singers tried to mimic her singing style. But because of the alleged drug addiction, she lost her career. Many fans have been disappointed with her because they noticed that her good voice had been damaged.

I just want to share this video Uploaded by  on Feb 12, 2012 on youtube.

jennifer-hudson-pays-tribute-to-whitney-houston-with-i-will-always-love-you

 

Advertisements

Pick up Line sa Valentine

Sa nalalapit na Araw ng mga Puso. Napag katuwaan dito sa opisina na mag paramihan ng mga Pick Up Lines at babasahin sa Valentines Day. Isa ito sa mga paraan na naiisip namin to celebrate that day.
eto ang mga sample;

“sa’yo na SSS at Philhealth mo.”
Bakit? “kasi nasa akin na ang Pag Ibig mo”

Seesaw ka ba?
Baket?
kasi pag wala ka Down ako..

Marami pang na ka post ..Pinoy talaga daming naiisip.. Happy Valentines to All..

Mahirap Mawalan

Kagabi ay dumalaw kami sa burol ng ama ng isang ka Brother  sa Singles for Christ. Dumating kami na nagbibigay ng Service ang  mga ka Brother and Sister sa CFC kung saan kasapi ang namatay. Naroon din ang mga kamag anakan ng namatayan na nabbilang din sa Christian Community at nag alay din ng panalangin at mga awit sa namatay, dito nagbigay ng konting pag alala sa namatay at ang dalawang anak ang syang nag sariwa ng kanilang mga karanasan sa kanilang yumaong Ama. Dito mo mararamdaman ang sakit na mawalan ka ng mahal mo sa buhay lalo pa’t ito’y isa sa iyong mga magulang. Masakit at mahirap tanggapin ang katotohanang wala na ang isa man sa kanila.

Sampung taon din ang nakalipas ng mamatay ang aking ina. Mahirap tanggapin ang kanyang pagkamatay, yan ang aming nararamdaman nung siya ay mawala. Isipin nyo, hindi namin nakasama ang aming mga magulang ng matagal na panahon dahil sa kanilang paghihiwalay pero para sa aming magkakapatid ang pagkamatay n’ya ay napakasakit. Hindi man kami lumaki sa kanyang pag aaruga ngunit may kung anong natanggal sa’yo. Alam kong masaya  ang aking Ina nung mamatay sya, dahil naramdaman nyang kahit sa maikling panahon di namin sya iniwan. naging masaya din ako dahil kahit sa panahon na iyon  napag silbihan ko/namin ang aming ina  noong s’ya at nasa banig ng kahirapan.

Sa sinabi ng isang anak na sana magawan ng kanyang Kuya na mapahaba pa ang buhay ng kanyang ama ngunit sino nga ba ang kanyang kuya. Ang tanging nasabi na lang ng kanyang Kuya ay “Tanggapin mo na”. Naalala ko  noong oras na binigyan kami ng Doktor nang instruction na kami ang mag pump para tulungan ang nanay sa paghinga natakot kami magkakapatid na nasa ospital. Parang nasa amin ang itatagal o ikakabubuhay nya nuong mga panahong iyon.

Tama din ang sinabi ng isang anak na hangga’t buhay ang mga magulang natin sabihan o iparamdam natin ng ating pag mamahal. Hindi kung kelan wala na saka natin sasabihan ng “I love you”. Kami ng aming nanay bago pa sya nawala ay nakapa patawaran na kami sa pag iwan nya sa amin, at kami naman sa mga pag kukulang namin bilang kanyang anak.

Isa lang ang tandaan natin na hindi lahat ay permanente sa mundo. Hindi natin alam kung kailan tayo tatawagin ng Panginoon. Pahalagahan natin ang bawat taong nag mamahal sa atin lalo na ang ating mga Magulang.

Diploma

Patapos na ang klase at halos abala na sa nalalapit na pag-tatapos. Kahapon ay dumalo ako sa graduation ceremony ng aking pamangkin, na nagkamit din ng natatanging karangalan. Simple at ramdam mo ang kasiyihan at kalungkutan sa bawat isang naroroon. Naging madamdamin ang tagpong inialay ng mga nagsipagtapos sa kanilang magulang ang kanilang mga diploma. Halos lahat ng nasa likuran kong mga magulang ay umiiyak sa kasiyahang nalagpasan nila, ang anim na taon sa elementarya. Para sa mga magulang, isa itong tagumpay dahil kahit maraming hamon ang dumating sa kanila pilit nilang naitaguyod ang pag-aaral ng kanilang mga anak. Ako man ay naiiyak din at ramdam ko ang kasiyahang iyon kahit hindi ako magulang. Sa sitwasyon ng aking pamangkin na lumaking hindi kasama ang kanyang ina dahil sa ibang bansa ito nag trabaho nakakatuwang isipin na napag tagumapayan niya ang anim na taon sa elementarya at para naman sa aking kapatid alam kong labis ang kasiyahan niya dahil nagbunga din ang kanyang mga sakripisyo, ang malayo sa kanyang anak dahil binigyan siya ng aking pamangkin ng hindi lang diploma kundi may bonus pa na medalya.

Para sa mga nag tapos naging maramdamin din sa kanila ang pag awit ng kanilang Graduation Song. Duon mo mararamdaman ang kanilang  kamusmusan dahil para sa kanila ang paglisan sa kanilag mahal na paaralan, sa kanilang mga Gurong naging pangalawang magulang at sa mga kamag aral na naging kapitd kapatid at kaibigan sa bawat araw nila bilang estudyante ay natapos na. Hindi nila naisip na darating ang araw ay magkikita silang muli at babalikan ang masayang araw na kanilang pinag samahan.
Ang tema ng ay patungkol sa hamon sa kabataan tungo pag-unlad ng bansa. Totoong nasa kabataan ang pag asa ng isang lipunan, ngunit tayo pa rin ang gagabay sa kanila para makatugon sa hamon na iyon. Ang diploma kanilang natanggap ang mag-sisilbing inspirasyon para sa kanila para tugunin ang hamon ng lipunan.

Para sa mga nagtapos congratulations, dahil na pag tagumapyan matagumpay ninyong narating ang isang yugto ng inyong buhay estudayante, para sa mga nagsipagtapos sa kolehiyo maging handa tayo sa lahat ng maaring mangyari sa atin sa paghahanap ng ating kapalaran maging matatag dahil sa kakulangan ng trabahong nakalaan baka hindi agad makuha ang mga minimithing pangarap.
Kahit na natapos na tayo sa pag aaral ay ituloy pa din natin ang pag tuklas sa ating mga kakayahan para maiangat pa ang antas ng ating buhay.

Garbage Truck

One day I hopped in a taxi and we took off for the  airport. We were driving in the right lane when suddenly a black  car jumped out of a parking space right in front of us.

My taxi driver slammed on his brakes, skidded, and missed the other car by just inches! The driver of the other car whipped his head around and started yelling at us.

My taxi driver just smiled and waved at the guy. And I mean, he was really friendly.

So I  asked, ‘Why did you just do that? This guy almost ruined your  car and sent us to the hospital!’

This is when my taxi driver taught me what I now call, ‘The Law of the Garbage Truck.’ He explained that many people are like garbage trucks. They run around  full of garbage, full of frustration, full of anger, and full  of disappointment.

As their garbage piles up, they need a place  to dump it and sometimes they’ll dump it on you.

Don’t take it personally. Just smile, wave, wish them well, and move on.

Don’t take their garbage and spread it to other people at work,  at home, or on the streets. The bottom line is that successful  people do not let garbage trucks take over their day.”

This is one great story and a great philosophy in Life.  This was shared by Mark (HH Leader) during our House Hold last Thursday. He asked every one of us to reflect on the story and share our experience one by one. As most of us agreed,  that in our life we tend to be the garbage trucks roaming around and collecting all garbage in life; frustration, disappointment and anger and as this piled up we dumped it to anyone whoever is in our way.    However, we still do good things like what the taxi driver did. But sometimes we just ignore our goodness to others.

My reflection in this story is that in my own life I am not only the garbage truck nor the taxi driver but also a passenger. Why?  Very often  I/We encourage our friends when they have a quarrel. We want them to resent even more to some annoying thing. Why we cannot just be quite and close our mouths to avoid disturbance.

As we get older, we lessen the attitude of becoming hot tempered. We now tend to first think our every action. In an age where everything is automatic and instant, we should all pause a moment and think if our desire to reach good deeds is turned out to be a wrong deed that we get. We just have to train ourselves to be humble, and calm. And be aware of our self and on our own garbage. Are we dumping it to a right place or on the other people?   May we learned to be compassionate with others let us not fill ourselves with garbage but Love. With the help of the Lord, I’ am sure there is nothing we can do it.

Ang Paglipad

http://www.altavistadeboracay.com.ph

Nuong kabataan ko isa  ang sarangola sa mga libangan namin madalas kaming mag pipinsan sa bubungan para mag palipad nito.  Gamit  ay papel de hapon o kaya’y  lumang dyaryo at kadalasan ang gamit na sinulid ay nilalagyan ng bubog para proteksyon sa mga saranggola din na kasabay na lumilipad.  Kung hindi ka marunong gumawa ng saranggola sa isang  simpleng  boka boka ka mauuwi. May simple at katamtaman laki ang saranggola at may malaki din naman na tinatawag na guryon.  Madalas na may paligsahan sa pag papalipad ng saranggola hindi sa kung sino ang maganda kundi sa kung sino ang matibay ang  gamit na sinulid.  Ngayon,  bihira mo na makikita na may nag papalipad ng saranggola maliban sa mga probinsya . Sa parte ng Bulacan may makukulay at gawa sa  iba’t  ibang hugis ang gawang saranggola. Hindi ko lang alam kung may bumibili pa nito.  Ngunit walang ganda ang saranggola kung hindi mo ito papaliparin at  makikitang nakikipag sayaw sa hangin sa itaas.

Ang tao  nuong kabataan nya,  parang boka boka yan na ginawa sa  isang papel at may tali sa mag kabilang dulo. Hindi mo pedeng isabak sa malakas na hangin at baka masira.Hindi nga ba takot ang mga magulang natin  kapag nawawala  tayo  sa paningin nila at di nila tayo  mapabayaan  nung tayo’y musmos pa lamang? Saan man  tayo magpunta ay  lagi silang nakabantay at nakamasid ni ayaw nilang malayo tayo sa kanilang paningin.  Takot  silang tayo ay madapa at magalusan o kaya tayo ay mapariwara kung wala ang kanilang gabay. Kung ikukumpara sa boka boka ayaw ng nag papalipad na umalagwa tayo.  Ang  saranggola at tao ay mag katulad sa pag lipad, napaka taas,  napaka tayog  parang ayaw ng bumaba at  kung pwede ay abutin na ang langit  kapag andun na sa itaaas.  Kahit sa salungat na  pamamaraan ay gagawin natin maabot lang ang panagarap ng ating buhay.  Kadalasan marami tayo nasa itaas, labas ang kayabangan natin kapag tayo ang pinaka magaling o marami ang sa ati’y nakatingin.  Lagi tayo nakikipag sabayan sa mga nasa itaas, nakikiayon tayo sa takbo ng buhay. Ang sarangola, kapag hindi matibay ang tali o hindi bihasa ang nagpapalipad bumabagsak ito.  Ganun din ang tao madalas dahil sa tayog ng ating lipad nalulula nauuwi lang sa pabulusok na pag kabagsak.  Kapag  ang saranggola ay na entang o bumagsak marami ang nag uunahan  patungo sa lugar ng kababagsakan nito madami ang nag nanais na makuha ito  . Dito  naman nag kaiba ang tao at saranggola; ang saranggola kapag bumagsak marami ang nag hahangad na makuha , kung  buo pa swerte kung hindi naman din a papansin.  Ang tao kapag bumagsak pamilya at mga kaibigan ang  nag uunahan na sumalo.  At kahit nawasak  ang buhay mo o napariwara ka hinid ito parang isang bagay na pababayaan na lang. Mag kukusang babangon sa pag kakabagasak ang tao at sa pag bangon nya  ay may sapat na lakas sya upang unti unti makalipad. Ang saranggola kapag din napag sawaan ng tao na paliparin ito ay wala ng buahy. Samantalang an gating pamilya at kaibigan lalo na ang dakilang Dyos ay walang sawa nag mamahal sa atin gaano man kataas ang kinabagsakan natin.

http://www.dmcihomes.com/home.php

Tulad ko marami beses akong lumipad paitaas at marami ring beses akong bumulusok  paibaba pero laging nakaagapay  para saluhin ako ng aking mga kaibigan lalo na ng pamilya ko.  Hindi ko nararamdaman ang sakit na aking tinatamo sapagkat  lagi silang nasa tabi ko.Kahit may hangganan lang ang pag lipad ko, naging masaya naman para sa akin sapagkat ang bawat sandali duon sa itaas ay nagawa  ko maging  makabuluhan. Anu man ang alaala ibinigay sa akin dulot ng aking paglipad masaya man ito  o malungkot ay  buong puso ko tinatanggap.  Dahil ito rin ang magsisilbing panangga ko sa susunod na paglipad. Masarap mag palipad ng sarangola kapag dalawa o marami kayo. Marami ang hahawak sa tali. Ngunit sa buhay ng tao masarp paliparin ito kung kasama mo ang Panginoon.   Mas  lalakas ang loob  lumipad kahit hanggang  saan, dahil sa may tiwala ka sa  kasama mo dahil alam mo hindi ka nya hahayaang bumagsak kahit na salungat ang hangin dahil sya ang magtuturo sa atin ng paraan upang lumban sa salungat na hangin .

Ang saranggola ay hindi lang umaayon sa hangin para lumipad kadalasan ito’y sumasalungat para makarating sa taas. Ngunit ang Tao hindi kailangan sumalungat sa hangin upang marating ang tagumpay.

Eat, Pray and Love

my own cover for epl

I have read in The Philippine Star Eat Pray and Love essay writing contest based on the Book of the same title yesterday and I have been interested in the Book itself and not with the contest.

I searched in the internet about the book and I found out that this is the chronicle of the author’s search for everything.  After her divorce she travel around the world, she spent her time in Italy (Eat) enjoying her life, she also been to India assessing her spirituality (Pray) and in Indonesia in finding her Love.

I guess I will buy a copy of this book and try to read what the author is trying to tell us in rediscovering oneself. I don’t have the money to travel around the world but I can do the self assessment in my own little way. Well I am not the person who doesn’t eat well, I am not a religious person but I am still struggling to do well as a Christian, I pray every morning and during bed time but that was a simple Thank You to God. This year I was so blessed having in a community of single men and women who served and worship God. But it doesn’t mean that I am now living in perfect life. We still do our best to be perfect in the Christian way of life.  My life was not so good; my parents separated when I was 10 years old and from that time I didn’t feel that there is Love. Though my grandmother and my two aunties have loves us so much.  I felt so much pain whenever I see a happy family full of love with each other… I have been in a failed relationship for many times, but my longing for love and happiness doesn’t stop me to find again and again. But I realized that it will never happen and there is no forever in the same sex relationship. At my age I experienced a lot of suffering, rejection and desperation in Life.  I have been so blind that having a relationship will give me  happiness, yes in a few months of the relationship but it  will lead you to neglect your family and even your friends whom you have a good relationship. They are not there for your happiness but they are there to comfort you. Having a good salary will give me freedom, yes you may be free from your financial obligation but not to an endless responsibilities to your job. You don’t have to go somewhere else to find Love. Having seen you alive, your family, friends and all the things around us are great manifestation of Love.  God’s Love us so much and is always with us. Just look for God and find time to know him.  Ask Him to teach us to pray regularly and be passionate in loving a person.