Tula : Ang Punong Kahoy

Mahirap talagang magsulat kapag wala kang maisip na isusulat. Kagabi nagpagawa ng tula ang aking pamangkin tungkol sa isang punong kahoy at narito ang kinalabasan matapos ang ilang oras na pinagisipan.

1

Makikita mo ako’ng nakatayo kahit saan

Sa gubat, burol o  maging sa kapatagan

Minsan ako’y payat at maliit

O di  kaya naman mataas at malaki.

2

Tila mga braso na nakadipa

ang aking mga sanga

Di napapagod mapag lambitinan

ng ibat-ibang hugis ng dahon at bunga.

3

Hindi man pantay ang aming laki

At iba’t iba man ang aming uri

Yanigin man kami ng hangin

Sa lupa pa rin ang aming tingin

4

Madalas akong nilalaro ng hangin

na tila nag papahabol sa akin

Ang huni ng ibon ang aking musika

magpalipat lipat man sila sa aking sanga.

5

Ang sikat ng araw ay tila karayom

na tumutusok sa’ king balat at dahon

Ang sinag ng araw ay gustong kumawala

sa kumpol  ng iyong mga  dahon

upang makahalik man lang sa lupa.

6

Kinikiliti ang balat at naka usling ugat

ng mga damong  sa parang nagkalat,

Yumayakap ang baging sa aking katawan

dumdikit naman ibang uri ng halaman.

7

Ang aking katawan ay matangkad at makisig

Nagaanyayang abutin mo aking mga bisig

Sa sikat ng araw, sa lilim ko ika’y ikukubli

upang iyong  balat ay di mag-hapdi

8

Ako’y punong kahoy na iyong kailangan

Mahalaga sa iyong kapaligiran

Samo koy huwag pabayaan

Na ako’y maubos sa kagubatan.

Advertisements

2 thoughts on “Tula : Ang Punong Kahoy

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s