My first Tote

Nag iisip ako ng isang business na kaya ko at yung tipong magkakainterest ako. Isang araw habang nakikipag kulitan ako sa YM sa isang friend nag tanong sya kung me kilala akong mananahi sagot ko ako.
Akala nya joke lang pero sabi ko nanahi talaga ako .. so ibinigay na nya ang detalye at kung sino ang nag papahanap ng mananahi. Isang kaibigan nya na gumagawa ng bag during christmas season, nakipag set akong meeting para makuha ang material na gagwing samples ng bag, pero hindi yun ang nangyari… madamikami napag usapan pero medyo hesitant na ko me mga bagay na di malinaw. Nang ikwento ko sa friend koang mga pangyayari pina tigil na nya ako wag na lang daw. Sabi ko nga ako na lang ang gagawa “Why not!” dun ko pinag isipan at pwede dahil una hilig ko ang bag at marunong ako manahi. sinabi ko sa kanya na mag design sya at ako ang gagawa.. nag yes naman sya at nag kasundo kami na mag venture sa business na ito.. medyo kinakitaan ko na sya ng problem s choice ng material na napili namin. native material kasi at leatherette. at dahil sa first time din namin kailangan ko mag source kung saan talaga ang bilihan ng raw materials. Una kong sabak eh sa quiapo, sumunod sa divisoira at dahil sa hindi ko kabisado di ganung ka success ang pag hahanap ko. pero alam ko makikita ko rin lahat ang kailangan ko materials. ito ang bag. ito naman ang loob ng bag me silk lining na orange.

Kambyo

Another film from the people behind “Ang lalake sa Parola and Lihim ni Antonio”. Here is another film that surely a hit at the box office. A story written by a dear friend. Congrats Lex!

KAMBYO is a heartwarming story of four men, their friendship and a road trip that will change their lives forever.
Screenplay: Lex Bonife
Production: Viva Digital and Beyond the Box Production
Direction: Joselito Altarejos

Synopsis:
It’s the last summer of their university life. Cousins Macky (Rayan Dulay, Bathhouse) and Manuel (Kenjie Garcia, Ang Lihim ni Antonio) start on a road trip to look for the Macky’s long lost friend Philip (Johnron Tanada). They bring along with them their fun loving friend Xavier (Harold Macasero), who tags along a hunky guy named Aldo (Gabz del Rosario), whom he just met right before their trip.
As the engine of Macky’s old van begins to accelerate, their relationships start on a new journey. Love blooms. Secrets unfold. Insecurities collide. And hidden desires set in.
As they drive their way up north of Manila, this unrestrained group of three friends and a stranger explore the boundaries of their friendships, their sexualities, their dreams and the future that lies ahead of them.

Premieres tonight July 5, 2008 at UP FILM INST. 7PM.

Si Rizal at ang Dapitan.

galing sa Wikipidia

Isang hapon nag kwentuhan nanaman ang aming grupo dito sa opisina. Sa kwentuhan bigla na lang na sali si Rizal ( ang pambansang bayani po) na sa Dapitan daw napatay sabi nung isang opismeyt ko! tumahimik lahat, at nag tanung ako ng ” kelan pa ba binago ang kasaysayan ng pag baril ke Rizal?” nag tawanan lahat ng tanungin nya kung saan nga ba binaril si Rizal. sumagot ang isa “diba sa likod!”. tawanan ulit. sabi ko dun itinapon si Rizal. at para makabawi sa kahihiyan bumanat po ng “Tama sa Dapitan sya binaril at kinaladkad papuntang bagumbayan” Tawanan , pinatulan ko ulit ang sinabi nya “di sana mamamatay si Rizal kung naitayo na ang PGH nung mga araw na iyon.”. “Tama sa Dapitan nga sya itinapon matapos mamatay sa Luneta dun daw itinapon ang bangkay” ang huling hirit ng opismeyt ko…kung minsan pag sineryoso mo talaga ang mga sinasabi ng tao maloloko ka eh di mo alam kung nag tatanga tangahan o sadyang di alam ang mga bagay na sinasabi. Naisulat ko lang ito dahil sa di ko talaga mapigilan ma pangiti pag naaalala ko ang usapang ito. Siguro kung naririnig kami ni Jose baka nadagukan na kami nun. Hehehe

Ebidensya ng Katandaan

Berdey ko na! isang taon nanaman ang itinanda ko. Kaliwa’t kanan ang berdey greetings dito sa opis. Isang Berdey Greeting Card para sa mga ka berks ko dito sa Department at isang maliit na book ang regalo natanggap ko sa aking Matalik na Kaibigan … Wala munang celebration dahil walang pang celebrate hehehe.

Nakakatuwa ang Greeting Cards na natanggap ko dahil ang nakasulat duon ay eto:

Nuong bata ako hindi ko naranasan ang mag celebrate ng Birthday. Hindi ako nakaranas mag blow ng candle sa cake (hehe mabuti na idetalyado ko kung ano ang i Blo blow) tulad ng ibang bata. Pero naranasan ko din naman ito last year ng mag celebrate ako ng aking Berdey dito sa opisina. Sa wakas naka ihip din ng Birthday candle. Ang first birthday party ko naman eh nuong aking 29th Birhtday at yun ang pinaka masayang birthday ko kasama ng mga malalapit kong kaibigan at first time magsama sama muli ang family ko. Anyway, mas mahalaga sa akin na sa tuwing birthday ko eh mag pasalamat sa Diyos. Hindi pwedeng hindi ako aattend ng mass. Ito ang isa sa mga pagkakataon na mapasalamatan ko ang Panginoon sa lahat ng ibinigay Niya sa akin sa nag daang Taon at patuloy na ibibigay Nya kahit na minsan di ako umaayon sa kagustuhan nya..Sa mahigit tatlong dekada ko dito sa mundo marami na akong nakasabay meron akong naiwanan, meron namang mas naka ungos sa akin at meron din naman na nakasabay ko at patuloy na nakikisabay sa aking pag lalakbay. Ito ang mga taong nag-bibigay inspirasyon sa akin upang mag patuloy. Ano man ang maging balakid sa mga daraanan ko ay nananatili silang nariyan para sa akin.

Mahaba haba na rin ang inilagi ko sa mundong ito. Walang nakakaalam isa man sa atin kung hanggang saan ang ating lalakbayin. Pero tayo ba talaga ang gumagawa ng destinasyon natin? Dahil kung tayo, hindi ba’t mas gugustuhin nating maging maganda ang ating daraanan patungo sa ating pupuntahan?

“Life is never measured by the years you live, but by the caring you do, the cheer and loved you shared and the happy people whose hearts you’ve touched.”

Pride Manila Chorus (repost)

Almost a year na ang nakalipas ng mag perform ang Choir sa isang Bar sa Makati for the Pride Month ng Celebration ng LGBT people. Nakaka miss na ang umawit at nakaka miss na din ang grupo.

“Music is one of my passions. I listen to all sorts regardless of genre. Kaya ng mabasa ko sa isang yahoo group ang announcement for the Choir audition.. pinag isipan ko mabuti if i will join or not dahil wala akong gaanong experience sa choir music. During the audition kabado ako masyado dahil sa mga naunang nag audition sakin eh magagaling at me mga experience sa choir ..”

Pride Manila Chorus

The first openly known Filipino male gay choir best known to be diverse as a group and acts as the voice and musical ambassadors of the gay community in all its splendid rainbow colours!
Pride Manila Chorus’ name is just a declaration and celebration of what we stand for — being proud to be Gay Men. PMC has been vision to be the country’s first gay men’s choir — who, aside from being proud of their colorful sexuality, also presents a musically diverse sound that will touch the gay man’s heart it all started as a suggestion to organize the first gay men’s choir in Manila. We had our first rehearsal September of 2004.
Grabe ang tuwa ko when I recieved a text msg sa organizer ng Choir. Trainee na ako sa wakas hehe…When i sat sa first rehearsal namin sa Bass 1 ako nailagay Unang piyesa pinag aralan namin Eres Tu,.. Spanish bigat then Yesterday ng Beatles .. hehehe at first medyo tahimik ang grupo the following week well anu pa ba ma eexpect pag pinag sama sama mo ang mga Diwata.
Eto ang masaya.. ang First Public Appearance ng Pride during the LGTB Pride Celebration December 2004 hehe.. (Tama ba?) Merry Novo at maraming pang iba.
Ang first major concert namin sa ABELARDO HALL, UP entitled “First Notes” dami nanuod.. Box Office ika nga.. dahil napuno ang hall as talagang puno… dami estudyante ng La Salle. Thanks ke Nonon na syang maraming fans nung gabi na yun.
After concert nawala na ang ibang member. kaya medyo tumamlay ang grupo pero napalitan din naman ng mga equally talented na singers ganun pa man di pa rin ako pedeng makipag sabayan sa kanila ..
Nakakalungkot lang isipin na after almost 3 years bigla na lang tumigil sa pag kanta ang grupo..Nakakaloka kasi ang huling shows eh CCP’s Huling Hirit Series Ay lab Notes .. syet parang isang malaking sumpa sa grupo dahil sa pag kawala ng mga members.
Sobrang miss ko na kumanta ulit. Sana mabuo ulit ang PRIDE MANILA CHORUS!!!